Op reis met 8 Vinofielen in Piemonte deel 1

Op reis met 8 Vinofielen in Piemonte deel 1

DEEL 1: Chardonnay of Sanex?

Het vertrek

De grote dag is aangebroken. Het is alweer een jaar geleden dat we op de terugreis vanuit Duitsland plannen maakten op deze datum naar Piemonte af te reizen. Acht vinofielen die ieder jaar vier dagen met elkaar op pad gaan om zich volledig over te geven aan de wereld van Bacchus. Na een aantal zeer productieve vergaderingen en proeverijen was het programma rond en goedgekeurd. Daar stonden we dan op donderdagochtend 03:30 uur, met een tas met kleren en vol goede moed klaar voor de lange autorit van 1200km.

Magnum

De reis verloopt spoedig en een kleine 14 uur later liggen we aan het zwembad met een prachtig uitzicht op de wijnranken van Asti met nu nog kleine barbera druiven. Uit de koelbox achter in de auto halen we een heerlijke gekoelde magnum Col de Salici uit Valdobbiadene om de eerste dorst te lessen. De combinatie van de feestelijke bubbels met de meegenomen kazen en worsten doet de vermoeidheid van de lange reis direct vergeten. We hebben tot 20:00 uur de tijd voor onszelf totdat we heerlijk gaan eten 200 meter verderop.

Chardonnay of Sanex?

Het uitzicht van het restaurant van de agriturismo is adembenemend. De zon zakt langzaam aan de horizon en wij settelen ons aan de lange tafel die voor ons klaar staat. De eigenaresse is een pittige Zweedse dame die ons al snel de eerste wijn van ons arrangement voorschotelt. Als je een lange reis achter de rug hebt en uiteindelijk in het mekka van de Italiaanse gastronomie terecht bent gekomen dan is deze naar Sanex smakende chardonnay wel het laatste wat je in je glas wil krijgen. Na een nietszeggende sauvignon blanc in combinatie met taaie vegetarische pasta en de vlakke Barbera d’Asti naast een kipgerecht dat nog niet gaar was, staat ineens de zoon van de wijnmaker bij ons aan tafel. De eigenaresse voelde zich vanwege onze (non)verbale communicatie over de abominabele kwaliteit van eten en drinken genoodzaakt om hulp in te roepen.

Hobby-wijn

De situatie wordt nog pijnlijker als je uit moet leggen aan iemand die zelf geen wijn drinkt dat zijn vader slechte wijn maakt. Dan blijkt uit het verhaal dat er totaal geen ervaring is maar alles wordt geproduceerd op basis van hobby en amateurisme. Dit maakt het verhaal aandoenlijk maar de wijn niet beter. Wijn maken is een vak wat zelfs in Italië dus weleens onderschat wordt. Als de eigenaresse volledig uit haar slof schiet omdat wij het door haar aangeboden “Natterman” likeurtje niet willen betalen is het hoog tijd om te vertrekken. Dat we dit in Italië meemaken, we kunnen er niet over uit. Als dit maar niet de maatstaf is voor de rest van de reis. Na een afsluitende borrel op de binnenplaats van ons appartement besluiten we op tijd het bed in te duiken. Er wacht ons een drukke dag morgen.

Arjan Rosendaal

Commercieel Directeur

Gastrovino

Lees hier deel 2

Lees hier deel 3